Rytm stosowania okładów z glinki – ciąg dalszy

Posted by: admin  :  Category: Medycyna

Znaczący wpływ na ustalenie właściwej temperatury okładów mają pora roku i klimat, w jakim żyje pacjent. Na przykład, chłodne okłady są efektywne w czasie ciepłych pór roku i w ciepłym klimacie. Nie będą natomiast działać po zmianie klimatu czy temperatury otoczenia. Różne organy wymagają odmiennych okładów. I tak, na przeciążo- ną wątrobę stosujemy okłady zimne, a na choroby pęcherza moczowego – gorące.

Na dolne partie brzucha, gdzie zachodzi proces fermentacji substancji pokarmowych, powodujący podwyższenie temperatury, kładziemy zimne okłady o grubości cala. Okład kładziemy bezpośrednio na skórę, a w miejscach owłosionych oddzielamy go od skóry kawałkiem gazy. Tego typu okład powinien być duży. Natomiast w chorobach układu moczowego lub przydatków u kobiet, zimne okłady na dolne partie brzucha są źle tolerowane – powodują przeziębienia i inne dolegliwości. W takich wypadkach należy przykładać okłady ciepłe lub nawet gorące.

Okłady na brzuch, które mają pomóc w leczeniu wątroby i żołądka, powinno się przykładać dłuższy czas po posiłku – najlepiej, po zakończeniu trawienia. Przed nałożeniem zimnego okładu należy zaczekać przynajmniej dwie godziny po posiłku: gorący można zastosować już po godzinie. I zimny, i gorący okład trzeba usunąć na godzinę przed posiłkiem, by zapobiec niepożądanym reakcjom przy pierwszych symptomach trawienia. Ogólnie mówiąc, przy wszelkich terapiach glinką, zawsze zaczynamy od okładów na dolne partie brzucha. Nie wolno jednak kłaść glinki na brzuch w trakcie menstruacji u kobiet, chyba że kobieta silnie gorączkuje.

Glinka „wyciąga” z organizmu i przyciąga do siebie wszystkie substancje o szkodliwym promieniowaniu. Co więc oczywiste, wszystkie toksyny kierują się ku leczonemu miejscu, gdy przykładany jest tam okład z glinki. Dlatego właśnie może się zdarzyć, że na początku kuracji objawy chorobowe się pogłębią. Nie jest to powód do obaw, a tylko oznaka, że zachodzi proces leczenia.

Leave a Reply