Przeciw czemu przeciwdziała magnez

Posted by: admin  :  Category: Medyk

Na szczególną uwagę zasługują tu prace i publikacje naszych uczonych – prof. J. Stachury i T. Cichockiego, którzy od lat siedemdziesiątych zajmują się badaniem relacji: niedobór magnezu – proliferacja białaczko- wa – anatomicznie stwierdzone uszkodzenia grasicy.

Potwierdzenie hipotezy można odnaleźć także w literaturze przedmiotu: pn. w jednym z numerów zachodnioniemieckiego czasopisma „Magnésium Bulletin” dr Eretz opisuje doświadczenie, polegające na zlikwidowaniu białaczki u małych zwierząt dietą bogatą w magnez. Potwierdzają to także prace doc. Jana Dobrowolskiego.

Magnez przeciwdziała zatruciom fluorem, ołowiem, dwutlenkiem siarki, DDT i innymi truciznami (m.in. prace prof. Gumińskiej). Magnez neutralizuje toksyczny wpływ ołowiu na organizm, a jego niedobór sprzyja inkorporacji ołowiu do tkanki mózgowej, zwłaszcza u dzieci, powodując otępienie i opóźnienie w rozwoju. 2 kolei ołów obniża stężenie magnezu w środowisku, co przejawia się w glebie, florze i faunie. Zjawiska te udokumentowano, a wyniki badań publikowano w sprawozdaniach corocznych zjazdów magnezjologicznych w różnych krajach świata oraz w wielu periodykach ekologicznych.

Dwa ostatnie zjazdy magnezjoiogiczne, poświęcone chorobom z niedoboru magnezu, szczególną uwagę zwróciły na dzieci, gdyż niepokój budzi zjawisko nagłych, niczym nie zapowiadanych zgonów niemowląt. Przyczyną tych chorób jest fakt, że przy nadmiarze wapnia i witaminy D przyswajanie magnezu w organizmie jest silnie utrudnione. Dlatego też matki karmiące i ciężarne winny dbać o dostateczną podaż magnezu w codziennej diecie w postaci tabletek – najlepiej dolomitowych – oraz witamin B6 i C.

Znakomite obserwacje z dziedziny roli magnezu znalazły się w dziele Mildred S. Seelig „Magnésium deficiency in the pathogenesis of disease”. Plenum Medical Book Company, N. York-London 1980: jak też B. Fischer, U. Fischer „Magnésium in der Inneren Medizin”. Pathophysiology und Klinik, 1981, vol. 3, z. 1a, s. 249-257, w których autorzy opublikowali rozpra- wę nt. niedoboru jonu magnezowego w jednostkach chorobowych, ujętych w liczne specjalności kliniczne – począwszy od patologii ciąży, przez nagłe zgony niemowląt i wrodzone wady serca, przedwczesną miażdżycę, zawały, zakrzepowe zapalenie naczyń – po choroby nowotworowe i białaczki, stwardnienie rozsiane, zespoły tężyczkowe, choroby metaboliczne, psychiczne i alkoholizm.

J. Aleksandrowicz i J. Stachura przedstawili na kongresie magnezjolo- gicznym w Montrealu w 1980 r. swój materiał pt. „Próby profilaktyki ekologicznej białaczek ludzi i zwierząt przez uzupełnianie niedoboru Mg”.

Leave a Reply