Profilaktyka

Posted by: admin  :  Category: Medyk

Doktryna Hipokratesa zakłada, że do szczególnie ważnych obowiązków stanu lekarskiego należy profilaktyka. Profilaktyka, czyli zapobieganie chorobom, to w naszym rozumieniu prognozowanie przyszłych wzorów kulturowych, które sprzęgając wiedzę biologiczną o środowisku i człowieku z wiedzą etyczną o ochronie środowiska i jego cząstki – człowieka oraz szacunku dla życia w każdej postaci, stanowią podstawę nauki o przetrwaniu. Podstawą tej nauki jest „sumienie ekologiczne”, którego poziom określany jest przez aktualny stari świadomości istniejący w społeczeństwie globalnym.

Podejmowanie działań profilaktycznych poprzedzone zostało poszukiwaniem wyjaśnienia, dlaczego mimo posiadania bogatej puli wiedzy empirycznej i naukowej o środowisku, sięgającej jeszcze czasów Ojca Medycyny Hipokratesa, współcześni tak nieudolnie wdrażają ją w życie, aby zapobiegać chorobom, niesłusznie dotąd uważanym za nieuleczalne i niezapobiegalne.

Doszliśmy do wniosku, że za niepowodzenia w dziedzinie nauk o profilaktyce odpowiedzialność ponosi w dużej mierze wzorzec neopozytywisty- czny i towarzyszący mu w wielu przypadkach swoisty nihilizm terapeutyczny. Od czasów Kartezjusza wzorzec ten opanował naukę światową oraz naukę i technikę medyczną. Neopozytywizm, mimo że wzbogacił nas o metody racjonalnego i logicznego opisu rzeczywistości, nie stworzył jednak dotąd możliwości sterowania nią „na azymut” trwania osoby ludzkiej w zdrowej jakości życia i przetrwania rodzaju ludzkiego, czyli na azymut profilaktyki. Nic dziwnego, że przeżywa obecnie swą dekadencję. Sam jego twórca, Ludwik Wittgenstein, uznał go pod koniec życia za drogę błędną.

Skuteczność podejścia systemowego w urzeczywistnianiu profilaktyki ekologicznej uwarunkowana jest dopełnieniem warunków, polegających na skoncentrowaniu uwagi na tworzywie, z jakiego zbudowane jest ciało człowieka. Szczególnie chodzi tu o skiad mineralny i witaminowy organizmu ludzkiego, zgodny z kodem genetycznym.

Leave a Reply