Patologia wolnorodnikowa

Posted by: admin  :  Category: Medycyna

Częstym błędem w rozumowaniu jest wiązanie jednego skutku z jedną tylko przyczyną. Zjawiska patogenezy chorób nowotworowych – podobnie jak inne choroby somatyczne i psychosomatyczne – są bardziej złożone, kompleksowe, chociaż niektóre przypuszczenia da się zweryfikować dopiero przy użyciu elektronowych maszyn matematycznych. Czynniki patogenne, występujące w trzech grupach: biologicznej, fizycznej i chemicznej, nazywamy promotorami: w określonych sytuacjach wyzwalają one objawy chorób nowotworowych.

Według współczesnej hipotezy wolnorodnikowej w organellach komórkowych kręgowców znajduje się nadtlenek wodoru (H202) – inaczej woda utleniona. Kiedy tzw. leukozogeny i inne czynniki unieczynniają pewne zawarte w komórkach enzymy, zwłaszcza wtedy, gdy brak jest w komórce określonych biopierwiastków, enzymy te przestają niejako „chronić” nadtlenek wodoru i zachodzi wówczas zjawisko odszczepiania się wolnego, atomowego tlenu, silnie toksycznego i o ogromnej przenikliwości, wyraża się także zdolnością do wchodzenia w niepożądane biologicznie reakcje chemiczne. Związki wolnorodnikowe w ogóle charakteryzują się znacznie podwyższoną reaktywnością chemiczną i będąc zdolne do wielostronnych, błyskawicznych reakcji chemicznych, najczęściej negatywnych dla organizmu, blokują lub upośledzają działanie wielu substancji organicznych, zwłaszcza enzymów, stając się czynnikiem inicjującym również różne procesy patologiczne. Na skutek wielkiej aktywności tlen atomowy albo niszczy komórkę, co jest właściwie sytuacją dobrą, a w każdym razie mało szkodliwą, albo – co znacznie gorsze – jedynie uszkadza genetyczny plan DNA. Wówczas potomne komórki takiej komórki z uszkodzonym kodem DNA wykazują w dalszych pokoleniach uszkodzenia i wypaczenia, wiodące do procesu nowotworowego, także w wyniku wypaczonego procesu rozmnażania się.

Leave a Reply