Ołów

Posted by: admin  :  Category: Medycyna

Ołów jest jednym z metali, które ludzkość zna od najdawniejszych czasów. O jego szkodliwych właściwościach wiedzieli już Egipcjanie: np. octan ołowiu stosowany był przez nich do wywoływania poronień.

Saturnizm (ołowica) znany był już 2500 lat p.n.e. jako choroba zawodowa, ale starożytni nie znali i nie rozumieli skutków psychicznych wyzwalanych przez działanie tego cerebrotoksycznego metalu, który jest potężnym czynnikiem uszkadzającym tkankę mózgową. Używając w życiu codziennym przedmiotów ołowianych, nie wiedzieli, że ulegają przewlekłemu zatruciu.

Obróbka tego miękkiego metalu nie nastręcza większych trudności. Wytwarzano więc z niego rury wodociągowe (słynne akwedukty rzymskie), ozdoby kobiece – klamry, grzebienie itp., a także naczynia kuchenne. Ze stopów ołowiowo-cynowych lub też z brązu powlekanego ołowiem wyrabiano zastawy stołowe, jako naówczas luksusowe, zwłaszcza w okresie starożytnego Rzymu, ale i przez wiele wieków następnych. Rury ołowiane stosowano jeszcze do niedawna, w każdym razie z pewnością do czasu II wojny światowej.

Historia kultur dowodzi, że przed wiekami zatrucia ołowiem i dewiacyjne zachowania się występowały znacznie częściej u ludzi zamożnych, a więc wśród klas rządzących. Współczesne badania antropologiczno-archeolo- giczne, wspomagane techniką izotopową, stwierdzają ogromne stężenie ołowiu w szkieletach ludzi zmarłych na terytorium dawnego imperium rzymskiego, ale wyłącznie w kościach patrycjuszy. Dowiodły tego badania E. K, Halla (Envir. Scien. Tech., 1973, nr 6). Podobnie było u naszych polskich możnowładców i szlachty. Również kości bogatych plantatorów z południa USA zawierały znacznie więcej ołowiu niż kości czarnych niewolników (pisze o tym prot. Jaworowski w „Problemach”. 1978, nr 3: „Badania szkieletów ludności polskiej”). Ludność niezamożna i chłopska posługiwała się głównie tanimi naczyniami drewnianymi czy glinianymi. Powiedzmy przy tym, że taką zawartość ołowiu, jaką stwierdza się w kościach ludzi zmarłych, obserwuje się współcześnie tylko u ludzi dotkniętych ciężką postacią ołowicy, przebiegającą łącznie z uszkodzeniem struktury i funkcji mózgu.

Leave a Reply