Magnez i zwierzęta doświadczalne

Posted by: admin  :  Category: Medyk

Dietą ubogomagnezową wyzwalamy u zwierząt zarówno miażdżyce, jak zawały i białaczki. Spektakularne doświadczenie przeprowadzano na rybach, które w wodzie miękkiej {zawierającej stosunkowo niewiele soli mag- nezowo-wapniowych) giną już pod wpływem 10 ppm (pars per milion – 10 części na milion) ołowiu. Gdy wodę utwardzono solami magnezowo- -wapniowymi, ryby nie wykazywały zmian chorobowych nawet przy stężeniu rzędu 400 ppm (Według Hartunga, cytowanego w dziele A. i H. Pendia- sów „Pierwiastki śladowe w środowisku biologicznym”. Wyd. Geologiczne, Warszawa 1976).

Skarmianie zwierząt doświadczalnych dietą ubogomagnezową wyzwala typowy proces biataczkowy i miażdżycowy, a zapewne też wiele innych zmian metabolicznych dotąd nie znanych (patrz m.in. opracowanie A. Opieńska-Blauth „Symptomatologia niedoboru Mg2+, rozpatrywana pod kątem różnych specjalności klinicznych”, oraz wspomniane dzieło Pendia- sów). O roli magnezu stabilizującego układ immunologiczny mówią m.in. doświadczenia Instytutu Medycyny Społecznej w Krakowie, przeprowadzone przez dr. Wójtowicza i współpracowników. Dowiódł on, że wstrzyknięty zwierzętom doświadczalnym pył z powietrza nad niektórymi dzielnicami Krakowa wyzwala procesy nowotworowe w 40%, zaś przy diecie ubogo- magnezowej – aż w 100%,

Pierre Bois z Montrealu w artykule „Tumor of the Thymus in Magnesium deficient rats” („Nature”, 1964, nr 204) donosi, że u szczurów Wistar można przenieść białaczkę nawet bezkomórkowym przesączem na noworodki szczurze. A szczury Wistar są odmianą odporną na samoistne powstanie choroby nowotworowej. Fakt ten tłumaczy się tym, że noworodki szczurze mają jeszcze słabo wykształconą grasicę, a przez to małą odporność. Z kolei wiadomo, że magnez warunkuje właściwą funkcję grasicy.

Także po II wojnie światowej ukazało się wiele prac dowodzących, że niedobór magnezu w diecie pewnego rodzaju szczurów wyzwalał guzy grasicy i nowotwór typu lymphoma. Niedobór jonu magnezu jest więc odpowiedzialny za reakcję przystosowawczą (adaptacyjną) w postaci rozrostu i zaburzeń funkcji grasicy, co powoduje dalsze konsekwencje immunologiczne.

Z innych prac wymienić można G. M. Hass i wsp. „Recent Advances. Im- munopathology of Magnesium Deficiency in rats. Induction of Tumore, Incidence, Transsmision and Prevention of lymphomaleukemia”, „Magnesium Bulletin”, 1981/1 a, s. 217: jak też – w tym biuletynie – praca F. Gauding Harding „Magnesium and Immunosystem Recent Advances”: a ponadto Bernarda Fischer: „Magnesium – Stoffwechsel-Hypomagnesiamie- -Carcinom”. Medizin Woche, Baden-Baden. B. Fischer kończy swój tekst słowami: „Badania epidemiologiczne oraz doświadczenia na zwierzętach dowodzą przeciwnowotworowego działania magnezu. U zwierząt powstaje alimentarna tymektomia.” Stwierdza on również, że czas przeżycia chorych na raka po zastosowaniu magnezu zostaje przedłużony, lecz leczenie ma jedynie charakter wspomagający i nie należy go przeceniać, ale również w żadnym wypadku nie powinno być pominięte”.

Leave a Reply