Magnez i nasze gleby cz. II

Posted by: admin  :  Category: Medycyna

Wiadomo, że niedobór magnezu w glebie powoduje chorobę roślin zwaną chlorozą. Wypasane na łąkach bydło, zwłaszcza w porze wiosennej, gdy trawa zasobna jest w białko, a uboga w magnez, zapada na tzw. tęży- czkę pastwiskową i prawdopodobnie na białaczki – powodujące wielkie straty ekonomiczne i zwiększające zachorowalność u ludzi.

Jak pisze mgr inż. Romuald Wojczyszyn („Trybuna Opolska”, 1985.01.30, 138 nr 25): „Potas pełni wiele ważnych funkcji w organizmie zwierzęcym. Występuje w komórkach mięśni, mózgu i w innych tkankach. W miarę intensyfikacji rolnictwa i wzrostu nawożenia mineralnego coraz częściej obserwuje się nadmiar potasu w paszach {ponad 3% K20), który prowadzi do zaburzeń przewodu pokarmowego. Działanie potasu na organizm zwierzęcy może być nie tylko bezpośrednie, ale i pośrednie, a wyraża się antagon!stycznym zachowaniem potasu w stosunku do magnezu, wapnia, sodu i boru. Polega ono na tym, że wprowadzone do gleby ilości nawozów potasowych powoduję obniżenie zawartości wymienionych pierwiastków w paszach. Z kolei zbyt mała koncentracja (np. magnezu i sodu) wywołuje zmniejszenie się zawartości tych pierwiastków w surowicy krwi, co prowadzi do zaburzeń ustrojowych zwierzęcia. Choroba ta znana jest pod nazwę tężyczki pastwiskowej.

U zwierząt magnez gromadzi się w wątrobie, skąd przechodzi do mięśni i kości. Występuje też w surowicy krwi, w tkankach systemu nerwowego oraz w mleku. W mięśniach uczestniczy on w aktywacji procesów beztlenowej przemiany węglowodanów. U bydła zdrowego stężenie magnezu we krwi waha się od 17 do 35 mg/l, natomiast u osobników dotkniętych tężyczkę pastwiskową obniża się do około 7 mg/l, a nawet mniej. Zwierzęta wykorzystuję jedynie 20-30% magnezu znajdującego się w paszy. Dlatego też w pewnych okolicznościach (sytuacje stresowe, duża produkcja mleka itp.) zawartość 0,15% magnezu w paszy może się okazać zbyt niska dla utrzymania niezbędnego stężenia tego pierwiastka w surowicy krwi. Zapotrzebowanie na magnez u trzody chlewnej wynosi około 140 mg/kg przyrostu, a u krów mlecznych – 21 g/sztukę. Przy wysokim poziomie nawożenia azotowo-pota- sowego należy pamiętać o odpowiednich dawkach nawozów magnezowych.

Brak magnezu hamuje wzrost oraz powoduje wychudzenie, deformację odnóży, zgrubienie stawów kolanowych i skokowych oraz obniża płodność”. W tym precyzyjnym, specjalistycznym opisie, którego tak obszerny fragment przytoczyliśmy celowo, widać doskonale, jak liczne i drastyczne skutki pociąga za sobą w organizmie zwierząt hodowlanych brak magnezu. Już więc choćby tylko intuicyjnie Czytelnik może pojąć, że brak magnezu w organizmie człowieka również nie może pozostawać bez wpływu na jego zdrowie.

Leave a Reply