Grasica i tymozyna

Posted by: admin  :  Category: Medyk

Okazuje się, że zarówno choroby układu limforetikularnego, jak i miażdżyca uwarunkowane są dysfunkcją grasicy, której aktywatorem jest magnez. Także proces starzenia się jest podobnie uwarunkowany narastającą z wiekiem niewydolnością grasicy. Dlatego też prawdopodobnie leki skuteczne w miażdżycy – mogą być skuteczne w proliferacjach układu limforetikularnego. Mamy tu na myśli zwłaszcza prostacykliny prof. prof. Gryglewskiego i Szczeklika.

Nasze badania doświadczalne dowodzą, że podanie niektórych biopierwiastków wraz z tymozyną (TFX) w 80% zwiększa czas przeżycia myszy naświetlonych bombą kobaltową. Ważną terapeutycznie koncepcją, podaną na początku lat siedemdziesiątych przez prof. Wita Rzepeckiego, jest leczenie za pomocą wszczepiania płatków grasicy, pochodzących od innego chorego, gdy w celu zabiegu leczniczego usuwa mu się ten narząd (w chorobie zwanej nużliwością mięśni). Koncepcję tę rozwinął nasz zespół przy współpracy Barbary i Marka Dąbrowskich z Warszawy. Hormonowi grasicy jeden z nas nadał nazwę TFX – Thymus Factor X – tymozyna. Jako pierwsza zaczęła stosować ten lek krakowska Klinika Hematologiczna. Instytut Leków w Warszawie dopuścił go do badań klinicznych w 1983 r. Tymozyna okazała się wielce obiecującym lekiem we wszelkich schorzeniach, w których rolę odgrywa zaburzenie równowagi immunologicznej – w leczeniu podstawowym i wspomagającym. Odkryto także jej działanie antyradiacyjne.

Leave a Reply