Glinka w ujęciu historycznym

Posted by: admin  :  Category: Medycyna

Jak to się stało, że lecznicze właściwości glinki były tak długo ignorowane? I czy rzeczywiście były? Gdy dokładniej przyjrzymy się czasom przeszłym, to odkryjemy, że uzdrawiające moce glinki były wykorzystywane od tysięcy lat, przez wielu ludzi, którzy zaufali jej działaniu.

Egipcjanie używali glinki w procesie mumifikacji zwłok, gdyż znali jej właściwości oczyszczające. Najprawdopodobniej, glinkę stosowano także w leczeniu. Lekarze starożytni również nie stronili od wykorzystywania glinki. I tak na przykład, grecki lekarz Dioscordies przypisywał glince niezwykłe właściwości aktywizujące siły witalne. Dużo wcześniej, „książę lekarzy”, słynny arabski medyk Awicenna oraz grecki anatom – Galen, stosowali glinkę i wychwalali jej moc. Natomiast Pliniusz Starszy poświęcił glince cały rozdział swej Historii naturalnej.

Niektórzy stwierdzą, iż starożytni stosowali glinkę, gdyż nie znali innych, bardziej skutecznych leków, dostępnych współcześnie. Reputacja glinki została jednak uratowana, gdy odkryto niedoskonałości i braki terapii środkami chemicznymi. Znani niemieccy naturopaci zeszłego stulecia – Kneipp, Kuhn, Just, Felke i inni – z dobrym skutkiem stosowali glinkę jako leczniczy środek naturalny.

Duchowny Kneipp usilnie doradzał stosowanie mieszanki glinki i octu winnego jako leku na wzdęcia. Na niektórych wschodnich obszarach mieszankę tę stosowano powszechnie, ale w leczeniu zwierząt. Gdy zwierzę było bardzo chore, mieszkańcy tych terenów nie mieli wątpliwości, że należy mu zaaplikować pastę utartą z glinki i octu winnego.

Leave a Reply