Dzisiejsza nauka w swej zintegrowanej postaci

Posted by: admin  :  Category: Medycyna

Wydaje się, że oprócz znakomicie rozwijanej w światowej onkologii profilaktyki nowotworów, ukierunkowanej tylko na ich wczesne wykrywanie, należałoby z dalece większą intensywnością rozwijać prace nad profilaktyką ekologiczną. Profilaktyka jest bowiem nie tylko wielokrotnie korzystniejsza ekonomicznie niż leczenie, ale przede wszystkim spełnia podstawowe założenia humanizmu i humanitaryzmu medycyny. Na marginesie słynnego raportu U Thanta należy wspomnieć, że krakowski Nieformalny Zespół Ekologicznej Profilaktyki już w 1969 r. wystosował memoriał (ogłoszony w Folia Humanística w 1970 r.), w którym uzasadniono, że „podstawą profilaktyki chorób nowotworowych jest ochrona przyrody, a atrybutem ochrony przyrody jest profilaktyka wojen“.

Myślą przewodnią Zespołu jest dążenie do urzeczywistnienia wizji ludzkości, świadomie uwalniającej się od chorób nowotworowych. Dotychczasowe osiągnięcia w dziedzinie profilaktyki tych chorób, do których należą także białaczki, są jak wiadomo, tak nikłe, że chyba dla nikogo nie ulega już wątpliwości konieczność obrania drogi innej niż ta, którą dotąd kroczyła nauka.

Zdajemy sobie bowiem sprawę, że sama medycyna nie ma już dziś możliwości przeciwdziałania ogromowi cierpień, jakie powstają we współczesnych środowiskach. Swą społeczną funkcję zapobiegania cierpieniom wykonywać może jedynie w ścisłym powiązaniu z naukami technicznymi, fizy- czno-przyrodniczymi, matematycznymi, a przede wszystkim z administratorami i organizatorami życia społecznego.

Dzisiejsza nauka w swej zintegrowanej postaci stwarza realne możliwości środowiskowej profilaktyki białaczek i nowotworów przez działania interdyscyplinarne. Nauka o środowisku zajmuje się więc zależnościami między organizmem i otaczającymi go układami przedmiotów. Jej doktryną jest de- terminizm środowiskowy w rozumieniu Hipokratesowskim.

Człowiek ingerując w środowisko albo odbiera mu coś (np. w zakresie eksploatacji zasobów naturalnych), albo coś doń wprowadza (np. uboczne produkty przemysłu), albo wręcz zmienia jego parametry fizyczne, chemiczne i biologiczne, stanowiące istotę wieloczłonowego układu „środowisko – pożywienie – człowiek”, decydującego o zdrowiu osoby ludzkiej. A parametry te można zakodować w pamięci maszyny elektronicznej, by w razie potrzeby przetwarzać je na wytyczne dła decydentów ochrony zdrowia. Takie zaprogramowanie komputera, by profilaktolog mógł otrzymać szybko z ogromu informacji takie, które sprzyjają optymalnemu rozwiązywaniu problemów profilaktycznych, jest oczywistym warunkiem sprawności działań profilaktycznych

Leave a Reply